Enkhuizen PrivéVaartocht 1 september 2018

Om half 11 werden wij met zijn allen opgewacht op de Botter genaamd Brontoliet door Schipper Paul en zijn 2 hulpjes Abel & Dirk.
We waren in totaal met 12 personen, dat was al enorm bijzonder op zich omdat diegene die Jurgen graag mee wilden hebben ook daadwerkelijk konden maar zeker ook ”paste” op 1 boot!! Het was dan ook een prachtige dag. Het zonnetje scheen heerlijk en er waaide amper wind. We hebben het nog vaak zat over deze speciale dag…. Wat hebben wij een prachtige tocht mogen beleven. We hebben samen veel gelachen en tevens ook enorm genoten. Helaas waaide het niet hard genoeg om de zeilen uit te kunnen gooien, waardoor we genoodzaakt waren op de motor te varen. Echter heeft dit onze pret zeer zéker niet doen onderdrukken. De sfeer was gezellig, en wat zeer opvallend was nadat we nog maar net aan het varen waren; Wat heerste er een rust! Iedereen deed zijn eigen ding. Er werd van alles vertelt door de bemanning. Onder andere vertelde zij over de geschiedenis van de Brontoliet, beantwoorde alle vragen , vertelde hoe iets werkte en werden we zelfs uitgenodigd om de Brontoliet zelf te besturen. Voor Jurgen was het de eerste keer om zo’n schip te mogen besturen. Echter had de bemanning geen momentje twijfel en lieten Jurgen voor lange tijd vol vertrouwen achter het stuur. Met 1 enkele aanwijzing verliep dit zeer goed, ondanks dat het zicht van diegene aan het stuur zeer maar dan ook zeer beperkt is door de pilaren waaraan de vele windzeilen waren bevestigd. Zie bijgevoegde foto’s voor een stukje sfeer beleving van deze geweldige dag! 

U zult zich misschien afvragen, wie van hen zou nou kanker hebben? Mijn vriend Jurgen dus. Vandaag stond de gehele dag in het teken van hem! EINDELIJK 1 dag geen spanning en onzekerheid ervaren!  Mijn vriend heeft namelijk eind 2016 op 30 jarige leeftijd te horen gekregen dat hij schildklierkanker had. Gradatie 4, kwaadaardig dus. Na 2 operaties, een schildklier minder en na een radio actieve behandeling kregen we de uitslag dat de artsen nog steeds een waarde in zijn bloed meten welke duid op losse ”kanker” cellen. Echter kunnen ze tot op de dag van vandaag niet op de scans vinden waar deze ”verloren cellen” zich in het lichaam zouden bevinden… Keer op keer blijft de spanning  of wordt zelfs fors verhoogd wanneer hij weer op controle moet. De vraag is elke dag voor ons : Zou de gemeten waarde gelijk zijn gebleven, lager zijn geworden of hoger zijn geworden, wat dus dus betekent dat er ”misschien” weer ergens iets kanker wordt geconstateerd. 

Hartelijk dank aan diegene die deze geweldige vaartocht/dag hebben mogelijk gemaakt. 
Dank aan schipper Paul, eigenaar Dirk, de 2 bemanningsleden Abel en Dirk en tevens dank aan VaarKracht !! Maar ook dank aan het Verbeeten Instituut en onze behandelend Internist uit het Elisabeth Ziekenhuis. Van hen hebben wij de informatie gekregen om deel te mogen nemen aan deze vaartocht via VaarKracht.   Liefs Marloes en Jurgen

 

No comments yet.

Geef een reactie